a niha vê esra dereng
ferişteyek bihata
asaya xwe ya bisêhr
ji nişkê ve li erdê bixista
dûxaneke zêrînî qiloz bûya
van ramanên xirtoşe
van welatên windayî
û geremoliya sibetiran
bela belayî bûya
mesela bipirsiya sê daxwaz ji min
pirs bikira miradê min
min ê bigota bibe teyreke baz
min bifirîne ji ser çemên zîvîn
çiyayên rewnaq
darên mewûjan
qefle bi qefle karxezalan
min ê bigota
mîrê dilê min
caran jîn caran jan e
caran xewn caran rast e
hema carek be jî bibînim
bi çavê vê dinyayê
awirê wî yê ji tîrê tûjtir
ji xenceran dijwartir
yê ku vêxistiye volkanên bengî
li nava dilê min ê nazenîn
min mêze bikira
ji sedsalan zêdetir
li şemla wî
germahiya çavên wî
hebûna wî ya efsûnî
min porê xwe yê hinekirî
belav bikira yek bi yek
li ber heybeta wî
bi çavên xwe yên melûl
vegota jê re koza eşqa wî
mesela bipirsiya ferişteyê
daxwaza min a din
min ê bigota wexta ku
mîrê min nas nekir mebesta min
ku hez nekir ji min
a wê çaxê
min veguhere qulingeke koçber
serê seheran bikevim
bikişim xerîbiyan
ji xemên bin aşîtan
ji xeyalên guldexwînên çilmisî
xewnereşkên nava rojan
dûr bikevim dûr bikevim
mesela bipirsiya ferişteyê
daxwaza min a dawîn
min ê bigota
min veguheze balîndeyek
ji ser qesran li ber konan
li nav dengê dergûşan
û loriyên dayikan
li ber dara daxwazên mirazxwezan
li ber gulistanên dildaran
û bilûra li ber garanan
ser tirbeyan li ber dêran
ji sînorên qedexeyan
bifirim bifirim
